Dilim lâl, gönlüm perişan
SEMANUR SAYGIN ÖZAY YAZDI…
Şimdi Çorlu’da yağmur yağıyor. Şimdi düşünüyorum da; Sokağa çıkıp bağırarak ağlasam, boğazım yırtılana kadar haykırsam acım diner miydi? Islanan saçlarım, titreyen ellerim, sesimi duyan kimse olur muydu? Bu yüzden yazıyorum. Çünkü unutmak hızla, hatırlamak ise direnerek oluyor.