Bugün İstanbul Çekmeköy’de bir lisede yaşanan acı olay beni derinden sarstı. Kiminiz duydunuz, kimimiz günlerin karmaşasında farkına bile varamadı; ama yitip giden bir can var ortada.
İki eğitimci ve bir öğrenci yaralandı, hastaneye kaldırılan öğretmenlerden biri kıymetli öğretmenimiz Fatma Nur Çelik ne yazık ki yaşamını yitirdi. Sadece bir hayat değil ki; bir umut, bir emek, bir insan kayboldu.
İlkokul sıralarından beri bize öğretilen, öğretmenlerimizin kıymetini bilmekti. Azar da işitsek, sınavda zayıf da alsak saygımız hep baki kaldı. Hâlâ karşılaştığımızda üstümüzü düzelten, ceketin önümüzü kapatan, kendimize çeki düzen veren bir nesiliz. Ve bunu sağlayanda öğretmenlerimizdir. Bize sevgiyi saygıyı, insan olabilme sanatını aşılayan. Ama ne oldu da bize hangi ara bu kadar acımasız, bu kadar duyarsız insanlar olduk, bilmiyorum.
Eğitim, bir toplumun geleceğini şekillendiren en değerli işlerden biridir. Her gün öğrencilerine yol gösteren, bilgiyi ve sevgiyi paylaşan eğitimciler, bugün bu acı gerçekle yüzleşmek zorunda kaldı üzücüdür ki. Okullar ; görüldüğü gibi bazen güvenli liman değil; sessiz bir endişe alanı da olabiliyor.
Bu kayıp sadece bir trajedi değil. Aynı zamanda okulların güvenliği, şiddeti önleme ve destek sistemlerinin önemi üzerine sessiz bir çığlık. Eğitimcilerin yaşam hakkı, mesleki onuru ve saygı gördüğü alanlar, hepimizin koruması gereken en değerli şeylerden biridir.
Canım öğretmenimiz… Senin emeğin, sabrın ve ışığın asla unutulmayacaktır eminim. Okullar, senin gibi insanların varlığıyla daha güzel, daha anlamlı. Umarım gelecekte hiçbir eğitimci, senin yaşadığın acıyı yaşamamak için daha güvenli bir ortamda çalışabilir.
Yaralanan öğretmenlerimize ve öğrencimize acil şifalar diliyor, ailelerine geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum ve EĞİTİMDE SİDDETE HAYIR diyorum.
Bir öğretmenimizin bir canın bir umudun, bir Annenin bir İnsanın hangi şartlarda olursa olsun hayatını kaybetmesi çok çok üzücü ve acı veren bir olay.
Allah rahmet eylesin.
Mekanı cennet olsun.
Bu murat cümleleri yazmaktan başka elimizden bir şey gelmiyor.
Ama insan olarak içimiz yanıyor.
Canını kaybeden bir öğretmense üzüntümüz daha büyük oluyor.
Bu olayın okulda yaşanmasının sosyal boyutunuda irdelemek lazım. Bir evde parasızlık yüzünden huzur yoksa, o evde konuşulan mevzuları siz düşünün.
O evde büyüyen çocuğun pisikolojisini anlamak çok zor.
Pisikolojisi bozuk çocuğun ne yapacağını kestirmek çok zordur.
Birde TV’lerde mafya filmleri nin sıkca gösterilmesi bu çocukların anormal hareket yapmalarına örnek olmaktadır.
Demek istediğim balık baştan kokuyor.
Me