Son yıllarda insanlığın geldiği nokta gerçekten çok ürkütücü bir hal aldı.
İnsan duyguları, davranışları kontrolden çıktı.
Tahammül sınırları tamamen ortadan kalktı.
Olayların sağlıklı ve sakin olarak değerlendirilmesini imkansız hale geldi.
Ben artık iki karşı fikrin, iki farklı açıdan bakılan bir olayın oturup aklıselim biçimde değerlendirilebileceğine inanmıyorum.
Ülkede zaten zayıf olan eleştiri kültürü de son yıllarda tamamen ortadan kalktı.
İnsanlar birbirini anlamayı bıraktı.
Empati yapmayı bıraktı.
Değerlendirme yapmayı, sonuçları hesaplamayı, hepsini bir kenara bırakın " beni ilgilendirmez" demeyi bıraktı.
Artık herkesin herkese karşı kolayca yöneltebileceği öfkeli bir fikri var.
Artık herkes çok kolay öfkeleniyor.
Artık herkes yüksek perdeden bağırıyor.
Herkes herkesi basit kalıplara suçluyor, yaftalıyor.
Sosyal linç bir değer haline geldi.
Eğitim sistemi çöktüğünde, eğitimin değeri kalmadığında, eğitimli insan zayıf olarak görüldüğünde, kabalık ve kaba kuvvet yüceltildiğinde olacak şey budur.
Böylesi kolay çünkü.
İnsan yapısı buna müsait.
Genetik kodlarımızda bu ilkellik mevcut.
Oysa duyguları, düşünceleri, tepkileri törpülemek için bedeni, ruhu eğitmek gerekiyor.
Saygı kavramını, empati duygusunu özümsemek ve en doğru fikrin bizimki olamayacağını kavramak için eğitilmiş beyinler gerekiyor.
Bir konu üzerinde düşünüp sonuçlar çıkarmak zor.
Oysa "Ey!" Demek kolay
"Sen kimsin!" Demek kolay.
"Ben kimim?" demek zor.
En zoru bu hatta.
Türkiye - belki dünya- kitlesel olarak hareket eden bireysel bilinçten yoksun, düşünme yetilerini kaybetmiş yığınlar halinde hareket etmeye başladı.
Tüm bu kontrolsüzlük, bu sürü davranışı içinde düşünen, bir şeyler üreten, anlamaya çalışan insanlara kolaylıklar diliyorum.
Benim tavsiyem kimseyle tartışmaya, bir fikir hakkında kimseyi bilgilendirmeye ya da kanıtlarla ikna etmeye çalışmayın.
"O da senin fikrin" diyip geçin.
Nasıl olsa sonunda siz haksız çıkacaksınız.
Çünkü tarih boyunca doğruyu söyleyenler sen ziyade kalabalık ve yüksek perdeden bağıranlar hep haklı çıkmıştır.
