BIST 100
14.641,58 1,64%
DOLAR
48,4775 0,02%
EURO
56,5107 0,24%
GRAM ALTIN
6.859,36 1,07%
BITCOIN
79.493,00 1,29%
FAİZ
39,56 -0,28%
GÜMÜŞ GRAM
103,53 1,00%
GBP/TRY
65,7695 0,15%
EUR/USD
1,1648 0,21%
BRENT PETROL
98,77 1,11%
ÇEYREK ALTIN
11.215,05 1,07%
Tekirdağ Açık
Tekirdağ hava durumu
26 °

“Baba ben de gideyim mi?”

Varlığımıza çok anlam yüklediğimizi düşünüyorum bazen. Öyle yerlere koyuyoruz ki kendimizi, ardından ardı adına gelen hayal kırıklıkları, boşluklar, üzüntüler vs.

Ve karşına bir şey çıkıyor, bunların hepsi bir anda boş geliyor…

Reklam
baba-ben-de-gideyim-mi

Durdum, düşündüm. Ben olmasaydım ne olurdu…

Hem hiçbir şey olmazdı. Hem de belki de çok fazla değişiklik olurdu, kim bilir?

Varlığımıza çok anlam yüklediğimizi düşünüyorum bazen. Öyle yerlere koyuyoruz ki kendimizi, ardından ardı adına gelen hayal kırıklıkları, boşluklar, üzüntüler vs.

Ve karşına bir şey çıkıyor, bunların hepsi bir anda boş geliyor…

Nefes aldığıma ve hayatımda olan tüm sevdiklerimin, sağlıklı ve yanımda olduğunu düşündüğümde, varlığımın bir değeri olduğunu düşündüm her zaman.

Yaşam yolculuğunda her şeyin birbiri ile ilintili olduğunu fark ettiğinizde, ne onlar olmadan siz, ne de siz olmadan onların varlığı anlamını yitiriyor.

Bir sürü evreden geçtim, ben olabilmek ve var olabilmek için. En çok anne olduğumda hissettim varlığımı, bir de sevildiğimde.

Akşam; yıllardır kendini gazetecilik mesleğine adamış ve bu konuda kendisine çok inandığım, hem meslektaşım, hem iş arkadaşım, hem de benim için özel biri olan Bülent Kutlutürk ile seneler önce 10 Ekim 2015’te yaşanan Ankara Gar Katliamı dolayısıyla hazırlamış oldukları “Baba ben de gideyim mi?” adlı belgeseli izledik.

İsmi bile o kadar etkiledi ki beni. Konusunun verdiği üzüntüden dolayı, emeğini hakkıyla övemiyorum bile.

Daha önce de bununla ilgili “Bizim Çocuklar” isimli bir kitap çıkarmış, belgesel de tamamen bu kitap için çekmiş olduğu görüntülerden uyarlanmış.

Ailelerin yaşadığı acıyı görünce, -elbette tarifi yok bu acının- kendinizi sorguluyorsunuz. Niçin yaşandı bu acı diye de sormadan edemiyorsunuz. Ben de anneyim ve kalbim sızladı.

Hiç kimsenin hiçbir zaman ve hiçbir şekilde yaşamamasını dilediğim, kaderde böyle bir acı ihtimali varsa, ölümün bile daha sevimli gelebileceğini düşündüm.

Hepimiz varlığımıza bir sebep ararken, o insanlar artık yaşayan bir ölüden farksız. Bu sebeple tek düşündüğüm, sevdiklerimizin yanımızda, bizimle birlikte nefes alabiliyor olmalarına şükretmek oldu.

Üzerinden 10 yıl geçmesine rağmen adalet arayışının karşılık bulmadığı 10 Ekim Ankara Gar Katliamı'nda ölen tüm canlara rahmet diliyorum. Allah ailelerine sabır versin.

Belgeselin linkini de bırakıyorum, dileyen tıklayıp izleyebilir…

https://youtu.be/ef6LN0k8zZw?si=dCz-o2RPn9nziqSI

 

YORUM YAP

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.