BIST 100
11.710,21 0,42%
DOLAR
50,4427 0,04%
EURO
55,3412 -0,26%
GRAM ALTIN
6.110,14 -2,03%
BITCOIN
64.666,00 0,59%
FAİZ
39,44 -0,05%
GÜMÜŞ GRAM
74,19 -3,19%
GBP/TRY
66,3973 -0,37%
EUR/USD
1,0963 -0,32%
BRENT PETROL
89,71 -1,35%
ÇEYREK ALTIN
9.990,08 -2,03%
Tekirdağ Hafif Yağmur
Tekirdağ hava durumu
17 °

Atatürk’ün kitap tutkusunu neden örnek almıyoruz?

RAKİP ERTUĞRUL ERİZ YAZDI…

Hepimiz biliyoruz ki Atatürk, hayatının önemli bir bölümünü cephelerde, savaş meydanlarında ve ülkenin kuruluş mücadelesi içerisinde geçirmiştir. Böylesine yoğun ve ağır sorumluluklar altında geçen bir ömürde bile kitap okumaktan vazgeçmemiştir. Çocukluk yıllarında başlayan kitap tutkusu, hayatının sonuna kadar devam etmiştir.

Reklam
ataturk-kitap

Ülkemizin dört bir yanında olduğu gibi güzel memleketimiz Tekirdağ'da da 10 Kasım'da, saat 09.05'te hayat durdu. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü saygı, özlem ve minnetle andık.

Düzenlenen anma törenlerinde hemşehrilerimizin gösterdiği ilgi ve katılım, Atatürk'e duyulan sevginin, saygının ve bağlılığın bir kez daha ifadesiydi.

Sireni duyduğumuzda durduk, başımızı öne eğdik, iki dakikalığına da olsa günlük telaşlarımızı bir kenara bıraktık. Ardından çelenkler sunuldu, konuşmalar yapıldı, şiirler okundu, Atatürk'ün hayatından kesitler anlatıldı.

Bütün bunlar elbette çok anlamlı ve kıymetli.

Ancak her 10 Kasım'da törenlerimizi tamamlayıp günlük hayatımıza dönerken kendimize sormamız gereken çok önemli bir soru var:

Biz Atatürk'ü sadece anıyor muyuz, yoksa gerçekten anlamaya ve onun düşüncelerini hayatımıza aktarmaya çalışıyor muyuz?

Bence üzerinde durmamız gereken asıl mesele tam da budur.

Çünkü Atatürk'ü anmak, onu anlamanın ve gelecek kuşaklara doğru anlatmanın yanında, onun fikirlerini, ilkelerini ve yaşam anlayışını örnek almakla gerçek anlamını bulur.

Peki, biz Atatürk'ün hangi özelliklerini ne kadar örnek alıyoruz?

Bu yazımda, Atatürk'ün başarılarının arkasındaki en önemli özelliklerinden biri olduğuna inandığım, ancak örnek alma konusunda ne yazık ki yeterince başarılı olamadığımız bir alışkanlığından, kitap tutkusundan bahsetmek istiyorum.

Daha önce Kalemime Mürekkep Aktıkça adlı kitabımda da yer alan bu yazımı biraz daha geliştirerek bu anlamlı gün vesilesiyle siz değerli okurlarımızla yeniden paylaşmak istedim.

Hepimiz biliyoruz ki Atatürk, hayatının önemli bir bölümünü cephelerde, savaş meydanlarında ve ülkenin kuruluş mücadelesi içerisinde geçirmiştir. Böylesine yoğun ve ağır sorumluluklar altında geçen bir ömürde bile kitap okumaktan vazgeçmemiştir.

Çocukluk yıllarında başlayan kitap tutkusu, hayatının sonuna kadar devam etmiştir.

Atatürk’ün okuduğu ve üzerinde çalıştığı kitaplara ilişkin kişisel kütüphanesinde yaklaşık 4.000 kitap bulunduğu belirtilmektedir.
Üstelik bu kitapları yalnızca okumakla kalmamış, üzerlerine notlar almış, önemli gördüğü satırların altını çizmiş, okuduklarını karşılaştırmış ve üzerinde düşünmüştür.

Cephede, savaşın en çetin günlerinde bile kitap okumaya zaman ayırabilmiştir.

Çünkü kitap, Atatürk için yalnızca bir bilgi kaynağı değil, düşünce dünyasını geliştiren, olayları değerlendirmesini sağlayan ve kararlarına yön veren vazgeçilmez bir araç olmuştur.

Önemli bir karar almadan önce konuyla ilgili araştırmalar yapmış, farklı kaynaklardan kitaplar okumuş, düşüncelerini arkadaşlarıyla ve bilim insanlarıyla tartışmıştır.

Cemal Granda'nın aktardığı bir anı, Atatürk'ün kitaplara verdiği değeri çok güzel anlatır.

Atatürk tarihle ilgili kalın bir kitap okurken Vasıf Çınar'ın kendisine:

— Paşam! Tarihle uğraşıp kafanı yorma. 19 Mayıs'ta kitap okuyarak mı Samsun'a çıktın?

diye takıldığı anlatılır.

Atatürk ise gülümseyerek şu cevabı verir:

— Ben çocukken fakirdim. İki kuruş elime geçince bunun bir kuruşunu kitaba verirdim. Eğer böyle olmasaydım, bu yaptıklarımın hiçbirisini yapamazdım.

İşte Atatürk'ün kitap sevgisini ve okumanın hayatındaki yerini bundan daha anlamlı anlatan kaç örnek bulabiliriz?

Gelelim asıl sorumuza, daha doğrusu sorunumuza.

Atatürk'ü sevdiğimizi, onun ilkelerini benimsediğimizi ve Cumhuriyet'in kazanımlarına sahip çıktığımızı söylüyoruz. Peki, neden onun kitap okuma alışkanlığını, araştırma ve öğrenme tutkusunu yeterince örnek almıyoruz?

Ya üşeniyoruz ya da "Kitap okurken sıkılıyorum." gibi, aslında kendimizi geliştirmemizin önüne koyduğumuz bahanelere sığınıyoruz.

Okumadan, düşünmeden, araştırmadan ve sorgulamadan nasıl bir bilgi, fikir ve kültür birikimine sahip olmayı bekliyoruz?

Sadece dinlediklerimizden, duyduklarımızdan ve seyrettiklerimizden elde ettiğimiz bilgiler ne kadar yeterli, ne kadar güvenilir ve ne kadar kalıcı olabilir?

Toplum olarak bu konudaki durumumuz üzerinde biraz düşünelim.

Sahip olduğumuz dünya görüşü veya savunduğumuz ideoloji ne olursa olsun, toplumumuzun önemli bir kesimi benimsediği düşünceleri temel kaynaklarından okuyup öğrenerek, sorgulayarak ve özümseyerek yaşamıyor.

Daha açık ifade edeyim:

Kendini dindar Müslüman olarak tanımlayan, ilk emri "Oku!" olan bir dinin mensubu, Kur'an-ı Kerim'i Türkçe mealiyle anlayarak okumuyor. Kendini Atatürkçü olarak tanımlayan Nutuk'u okumuyor. Sosyalist veya Marksist olduğunu söyleyen Marks'ın eserlerini yeterince tanımıyor. Milliyetçi olduğunu ifade edenlerin bir bölümü de Ziya Gökalp'in, Nihal Atsız'ın veya Alparslan Türkeş'in düşüncelerini kendi eserlerinden okuyup öğrenme gereği duymuyor.

Elbette bir düşünceyi tanımak, onu benimsemek anlamına gelmez. Ancak savunduğumuz ya da karşı çıktığımız fikirleri önce kendi kaynaklarından öğrenmek, sağlıklı bir düşünce sahibi olmanın vazgeçilmez şartıdır.

İşte bunun sonucunda, çoğu zaman içi boş sloganlarla, saman alevi gibi parlayan kısa süreli heyecanlarla ve kendisi gibi düşünmeyen herkesi düşman, hatta hain ilan etme kolaycılığıyla yaşayıp gidiyoruz.

Oysa Atatürk, "Hayatta en hakiki mürşit ilimdir." sözüyle bizlere yolumuzu aydınlatacak ışığı çok önceden göstermiştir.
Mademki en gerçek yol göstericimiz bilimdir; bilime ulaşmanın, bilgiyi edinmenin, düşünce dünyamızı geliştirmenin en önemli yollarından biri okumaktır. Hem de anlayarak, sorgulayarak, araştırarak ve düşünerek okumak...

Burada önemli olan yalnızca çok sayıda kitap okumak da değildir. Okuduklarımızı anlamak, farklı düşüncelerle karşılaştırmak, gerektiğinde sorgulamak ve öğrendiklerimizi hayatımıza yansıtabilmektir.

Atatürk'ün bizlere bıraktığı en önemli miraslardan biri de aklı ve bilimi rehber edinme anlayışıdır.

Peki, bu anlayışı gelecek kuşaklara nasıl aktaracağız?

Öncelikle ailelerimizde çocuklarımıza kitap sevgisini aşılamalıyız. Onlara kitap okumalarını söylemekle yetinmemeli, okuyarak örnek olmalıyız. Okullarımızda okuma kültürünü geliştirmeli, kütüphanelerimizi yalnızca kitapların saklandığı mekânlar olmaktan çıkarıp yaşayan kültür merkezlerine dönüştürmeliyiz.

Belediyelerimiz, yerel yönetimlerimiz ve sivil toplum kuruluşlarımız da bu konuda daha fazla sorumluluk üstlenmeli. Mahalle kütüphaneleri, gezici kütüphaneler, kitap buluşmaları ve okuma etkinlikleri yaygınlaştırılmalı. Kitaba ulaşmanın herkes için kolay ve erişilebilir olması sağlanmalıdır.

Çünkü kitap okumak yalnızca bireysel bir alışkanlık değil, aynı zamanda toplumsal gelişmişliğin de önemli göstergelerinden biridir.

Değerli okurlar,

10 Kasım'larda Atatürk'ü anmak, onun huzurunda saygıyla eğilmek elbette çok kıymetlidir. Ancak ona duyduğumuz sevgi ve saygıyı yalnızca anma törenleriyle, çelenklerle, konuşmalarla ve paylaşılan fotoğraflarla yeterli görmemeliyiz.

Onu anlamaya, düşüncelerini öğrenmeye ve fikirlerini gelecek kuşaklara aktarmaya çalışmalıyız.

Atatürk'ün kitaplarla kurduğu ilişkiyi, öğrenme merakını, araştırma azmini ve sorgulayıcı düşünce yapısını örnek almalıyız.

Çünkü Atatürk'ü anmak kadar anlamak, anlamak kadar da onun gibi okumak, öğrenmek ve düşünmek zorundayız.

Unutmayalım; Atatürk’ü anlamanın yolu onun düşünce dünyasını tanımaktan, aydınlık bir geleceğin yolu ise okuyan, araştıran, düşünen ve sorgulayan nesiller yetiştirmekten geçer.

NOT: Yazıda kullanılan görsel, yapay zeka tarafından oluşturulmuştur.

YORUM YAP

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.